Elini uzat bana!
Elini uzat.
-Artık ağrı ve acı yok demiştin. -Bu lanet korse yüzünden. Kesiyor.
Üç yollu streç yok mu? Hiç şık değil.
Polis doktorlarını bilirsin. Stil duyguları yoktur.
Her neyse, gün yarındır.
Yarın ne ?
Yarın korse çıkacak.
Yarın kendimi kaşıyabileceğim.
Bu uyuz şeyi pencereden atabileceğim. Özgür bir adam olacağım..
Midge, sence erkekler korse takar mı?
-Sandığından çok. -Gerçekten mi?
Bunu kişisel tecrübenden mi biliyorsun yoksa....
Lütfen.
-Yarından sonra ne olacak? -Ne demek istiyorsun?
Polis gücünden ayrıldığında ne yapmayı düşünüyorsun?
-Onaylamıyor gibisin, Midge. -Hayır. Hayat senin.
Bir gün Polis Şefi olacağına karar veren ...
...parlak, genç bir hukukçuydun.
-İstifa etmeliydim. -Neden?
Çünkü yüksekten korkuyorum, şu akrofobi.
Geceleri o adamın damdan düştüğünü görerek uyanıyorum...
...ona uzanmaya çalışıyorum ve....
-Senin hatan değildi. -Herkes böyle söylüyor.
-Johnny, doktorlar sana anlattı-- -Biliyorum, biliyorum.
Bende akrofobi var, bu vertigo'ya (baş dönmesi)sebep oluyor, sersemliyorum.
Bende olduğunu bulmanın tam zamanıydı.
Sende var, ve bundan kurtuluş yok. Suçlanacak kimse de yok. Neden istifa?
Demek istediğin, ve bir masada otur, sandalye-bağımlısı ?
-Ait olduğun yer. -Peki benim akrofobi?
Varsay ki bu sandalyede bir masanın, ardında oturuyorum.
Masadan bir kalem yere düşüyor...
...almak için uzanıyorum, pat, akrofobim dönüyor.
Ne yapacaksın?
Bir süreliğine hiç bir şey.
Unutma ben bağımsız amaçları olan bir adamım, atasözünde geçtiği gibi.
Epey bağımsız.
Neden bir süre uzaklaşmıyorsun?
Yani, unutmak için mi? Midge, böyle anaç olma.
Yıkılacak değilim.
-Bu hafta hiç baş dönmesi hapı aldın mı? -Şu anda kullanmış durumdayım.
Midge, müzik. Sence de bir çeşit....
Bu şey ne?
Bir sütyen.
Bunları biliyorsun. Artık kocaman bir çocuksun.
Daha önce böylesine rastlamamıştım.
Yepyeni bir şey. Devrimsel kaldıraç.
Ne omuz bağları, ne arka bağlar, ama sütyenin yapması gerekenleri yapıyor.
Açılır kapanır köprü prensibine göre çalışıyor.
Öyle mi?
Yarımadadaki bir uçak mühendisi tasarlamış bunu.
Boş zamanlarında yapmış.
Bir çeşit hobi.
Kendin-yap tipi bir şey.
Aşk hayatın nasıl, Midge?
Bu bir düşünce trenini takip etmek oluyor.
Yani?
Normal.
Hiç evlenmeyecek misin?
Biliyorsun bu dünyada benim için sadece bir erkek var, Johnny-O.
Yani ben. Bir zamanlar nişanlıydık, değil mi?
-Üç dolu hafta. -Güzel kolej günleri.
Ama nişanı bozan sendin hatırladın mı?
Halen müsaitim. Müsait Ferguson.
Midge, kolejden Gavin Elster isimli birisini hatırlıyor musun?
-Gavin Elster? -Evet, komik bir ad.
Hatırlamalı mıyım? Hayır.
Bugün Gavin'den bir telefon aldım. Savaş sırasında ortadan kaybolmuştu.
Birisi doğuya gittiğini söylemişti. Sanırım dönmüş.
-Bir misyon numarası. -Kenar mahalle değil mi?
Olabilir.
Tahminen aylak ve seninle bir içki parası için görüşmek istiyor.
Eh, ben de aylağım. Ona bir kaç içki ısmarlar dertlerimi anlatırım.
Bu gece olmaz. Hani, beraber bira içmeye gidecektik?
Affedersin eski dost. İş.
O halde, sanırım eve giderim.
Midge, kurtuluş yok derken, ne kat ettin?
Ne?
Akrofobi.
Doktoruma sordum.
Dediki sadece başka bir duygusal şok etkileyebilir ki muhtemelen o da olmaz.
Anlamak için başka bir çatıdan atlamayı düşünmüyorsundur?
-Sanırım halledebilirim. -Nasıl?
Bir teorim var.
Sanıyorum her seferinde biraz biraz daha arttırarak zamanla...
...yüksekliğe alışabilirim, süreklilik, anlıyor musun?
Ne demek istediğimi göstereyim. İşte.
Ne demek istediğimi göstereceğim.
-Bununla başlayacağız. -Bu?
Ya neyle başlamamı isterdin , Golden Gate köprüsü mü?
Bak şimdi. Başlıyoruz.
İşte.
Şimdi yukarıya bakıyorum, aşağıya bakıyorum.
-Dalga geçiyorsun. Bekle biraz. -Bunda bir şey yok.
-İşte. -İşte benim kızım.
Bunu kullanacağım. Tam şuraya koy.
Pekala, işte ilk adım.
Tamam. Şimdi ikinci adım.
İkinci adım geliyor.
İşte böyle.
Bak? yukarıya, aşağıya, yukarıya....
Hemen dışarı çıkıp kendime güzel uzun bir merdiven alacağım.
-Sakin ol biraz. -Pekal, işte başlıyoruz.
Sorun yok.
Ama, bu çocuk oyuncağı. Yukarıya bakıyorum, aşağıya bakıyorum.
Gemi inşa işine nasıl girdin, Gavin?
İşe evlendim.
Çok ilginç bir iş.
Dürüstçe, ben sıkıcı buluyorum.
Yaşamak için bunu yapmana gerek yok.
Hayır, ama alınması gereken sorumluluklar var.
Karımın ailesi yok.
Onun işleri ile biri ilgilenmeli.
Babasının ortağı doğudaki tersaneyi yönetiyor. Baltimore.
Ben de, çalışacağıma göre geri dönmeye karar verdim.
-Burayı hep sevmişimdir. -Ne zaman döndün?
Nerdeyse bir yıl oldu.
Sevdin mi?
San Francisco değişmiş.
San Francisco benim için büyülü kılan şeyler hızla yok oluyor.
Tüm bunlar gibi.
Burada yaşamış olmayı sevmiş olmalıydım.
Renkler, heyecan, güç.
Özgürlük.
Oturuyor olman gerekmiyor mu?
Hayır, ben iyiyim.
Gazetede olayı okurken üzülmüştüm. Ve sen de emniyetten ayrıldın.
-Daimi fiziksel bir yetersizlik mi? -Hayır, hayır.
Sadece dik merdivenlere ve yüksek y yerlere gidemiyeceğim demek oluyor...
...Mark tepesindeki bar gibi.
Bu şehirde yol hizası sayısız bar var.
Bir içki ister miydin?
Hayır, sanmıyorum.
Benim için biraz erken.
Sanırım bu her şeyi özetliyor, değil mi?
Hiç evlenmedim, okul tayfasından kimseyi de görmüyorum.
Ben emekli bir dedektifim ve sen de gemi inşa işindesin.
Aklında ne var Gavin?
Seni buraya çağırırken, Scottie, dedektifliği bırakacağını düşünmüştüm...
...ama benim hatrıma geri döner misin diye merak ediyordum.
Karımı takip etmeni istiyorum.
Hayır, öyle değil. Evliliğimiz gayet mutlu.
-Eh, o halde.... -Ona bir zarar geleceğinden korkuyorum.
-Kimden? -Ölmüş birisinden.
Scottie, sen geçmişten birisinin ölü birisinin...
...yaşayan birisine girip benliğini ele geçireceğine inanır mısın?
Hayır.
Sana karımın başına bunun geldiğine inanıyorum desem, ne dersin?
Onu en yakın psikyatr veya psikoloğa yada nörolojiste...
...yada sadece aile doktoruna götürmeni söylerdim.
Seni de kontrol etmesini sağlardım.
O halde işime yaramazsın. Zamanını harcadığım için üzgünüm.
Geldiğin için Teşekkürler, Scottie.
Tamam.
Kaba olmak istememiştim.
Hayır, kulağa aptalca geliyor, biliyorum.
Ve sen halen kalın kafalı Scot'sun, öyle değil mi?
Hep öyleydin. Sence uyduruyor muyum?
Hayır.
Uydurmuyorum. Nasıl yapıldığını bilemezdim.
Bana bir şeyden bahsederken.
Birdenbire sessizliğe gömülüyor.
Gözleri bulutlanıyor ve bakışları boşlaşıyor.
Başka bir yerde oluyor, uzakta, tanımadığım biri.
Sesleniyorum ama beni duymuyor bile.
Sonra, uzun bir iç çekişle dönüyor.
Işıltıyla bana bakıyor. Gittiğinin farkında bile değil.
Nerede veya ne zaman olduğunu söyleyemiyor.
Bu ne sıklıkla oluyor?
Son haftalarda gittikçe arttı.
Ve dolaşıyor. Nerede dolaştığını Tanrı bilir.
Bir gün takip ettim...
...daireden çıkarken seyrettim tanımadığım birisi.
Hatta farklı bir yoldan yürüdü.
Arabasına bindi ve ...
...Golden Gate Parkından çıkıp gitti, beş mil
Gölün kenarında oturdu
...karşı kıyıda dikili direkleri seyretti durdu.
Bilirsin, Geçmişin Kapıları.
Hiç kıpırdamadan uzun bir süre oturdu.
Ayrılmak zorundaydım, ofise dönmeliydim.
O akşam eve döndüğümde, Gün içerisinde ne yaptığını sordum.
Golden Gate Park ına gittiğini...
...ve gölde oturduğunu söyledi.
Ee?
Arabasındaki sayaç onun 94 mil yol yaptığını gösteriyordu.
Nereye gitmiş?
Doktorlara bulaşmadan önce nereye gittiğini ve...
...ne yaptığını öğrenmeliyim.
-Bunu doktorlarla konuştun mu? -Evet, ama dikkatlice.
Onu öyle bir tedaviye vermeden önce daha fazla şey öğrenmek istiyorum.
Sana onu izlemesi için bir özel dedektiflik bürosu bulabilirim.
-Güvenilir iyi çocuklardır. -Seni istiyorum.
Bak bu benim alanım değil.
Scottie, bir dosta ihtiyacım var, güvenebileceğim birisine.
Bu konuda panik içerisindeyim.
Emekli olmam gerekiyor. Bu belalı işe karışmak istemiyorum.
Bak bu gece operadaki bir açılışa katılacağız.
Önce Ernie'de yemek yiyeceğiz. Onu orada görebilirsin.
Ernie'de.
Baksana, bir şey soracağım? Şurada oturan bayan.
Resimdeki kadın kim?
O Carlotta. Katalogda bulabilirsiniz. Carlotta'nın portresi.
-Bunu alabilir miyim? -Evet.
Evet?
Sizin için yapabileceğim bir şey var mı?
-Evet. Oteli siz mi işletiyorsunuz? -Evet.
İkinci kattaki odada kimin kaldığını söyleyebilir misiniz...
...köşedeki, şu köşedeki?
Korkarım bu tip bilgileri veremiyoruz.
Bildiğiniz gibi müşteri bilgilerimizin, gizliliği esastır.
Ve inanıyorum ki yasaya da aykırı.
Tabi ki, herhangi birisinin buna alınacağını sanmam, ama yinede ben--
Yanlış bir şey mi yaptı?
Lütfen soruma cevap verin.
-O tatlı kızın yanlış bir-- -Adı ne?
-Bayan Valdés. İspanyol, bilirsiniz. -Carlotta Valdés?
Evet, işte bu.
Şirin bir isim değil mi? Yabancı ama şirin.
Odayı ne zaman tuttu?
İki hafta olmuştur. Kirası yarın.
Burada geceyi hiç geçirir mi?
Hayır, haftada iki üç kere gelip oturur sadece.
Anlayacağınız, ben soru sormam, uygun şekilde davrandıkları sürece.
Aşağıya indiğinde, buraya geldiğimi söylemeyin.
Ama bugün gelmedi ki.
Beş dakika önce girdiğini gördüm.
Hayır, hiç gelmedi. Görürdüm.
Ben sürekli burayadım ve plastik çiçeğime zeytin yağı döküyordum.
Ve işte.
Bakın. Anahtarı askıda.
-Yukarıya çıkıp bakabilir misiniz? -Odasına mı?
-Doğru. -Evet, tabi ki, istiyorsanız.
-Ama aptalca geliyor. -Teşekkürler.
Bay dedektif?
Gelip bakmak ister misiniz?
-Arabası gitmiş. -Ne arabası?
Midge...
...San Fracisco' tarihi üzerine otorite olarak kimi tanırsınız?
Bir bayanın hoşlanacağı selamlaşma.
Şu saçma sapan: "Merhaba, çok güzel görünüyorsun" şeylerinden değil.
Sadece, "San Francisco üzerine bir otorite tanıyor musun--"
-İçki ister misin? -Hayır, Teşekkürler.
Pekala, kim? Sen herkesi tanırsın.
Profesör Saunders Berkeley'den.
Hayır, o tarz bir tarih değil.
Ben küçük şeyleri kast ediyorum, kimsenin tanımadığı insanlar.
Yani kastın eski şen San Francisco'nun eski şen bohem dünyası.
Sulu hikayeler, şey gibi Embarcadero da kim kimi vurmuş...
-...Ağustos, 1879'da. -Evet, tamam.
-Pop Leibel. -Kim?
Pop Leibel. Argosy Kitap Evi'nin sahibi.
Ne öğrenmek istiyorsun?
Ağustos 1879 da Embarcadero'da kim kimi vurmuş bilmek istiyorum.
Bir dakika. Artık bir dedektif değilsin. Neler oluyor?
-Onu iyi tanır mısın? -Kimi?
-Pop Leibel. -Tabi.
Haydi. Beni tanıştırmanı istiyorum.
-Şapkanı al. -Şapkaya ihtiyacım yok.
Johnny, neler oluyor?
Bir dakika.
Evet, hatırlıyorum.
Carlotta.
Güzel Carlotta.
Üzgün Carlotta.
Eddy ve Gough köşesindeki eski bir evin Carlotta Valdés ile...
...ne ilgisi var?
Orası onundu. Yıllar önce onun için yapıldı.
-Kim tarafından? -Şey....
Hayır. Adını hatırlayamadım.
Zengin biriydi. Güçlü bir adam.
-Sigara? -Hayır, Teşekkürler.
-Sigara, bayan? -Hayır, Teşekkürler.
Alışılmamış bir hikaye değil.
Şehrin güneyinden küçük bir yerden gelmişti.
Bazıları bir misyon yerleşiminden olduğunu söyler.
Genç, Evet. Çok genç.
Bir Kabarede şarkı söyleyip dans ederken bu adam fark etmiş...
...onu oradan almış...
...ve Batı Eklentisindeki o büyük evi yaptırmış.
Ve...
...bir çocuk vardı.
Evet, işte bu. Çocuk. Çocuk.
Size tam olarak ne kadar zaman geçtiğini veya ne kadar...
...mutlu olduklarını söyleyemem...
...ama sonra adam onu bıraktı.
Başka çocuğu yoktu. Karısın çocuğu yoktu.
Böylece çocuğu alıp kadını bıraktı.
Anlayacağınız o günlerde bir adam bunu yapabilridi.
Onların gücü ve özgürlüğü vardı.
Ve o da üzgün Carlotta oldu.
Büyük evde tek başına...
...sokaklarda tek başına...
...kıyafetleri yıprandı, eskidi ve kirlendi.
Ve çılgın Carlotta...
...yolda insanları durdurup sorarmış:
"Çocuğum nerede?
"Çocuğumu gördünüz mü?"
-Zavallı şey. -Ve öldü.
-Ölüm. -Nasıl?
Kendi eliyle.
Bunun gibi pek çok hikaye var.
-Çok teşekkür ederim. -Bir şey değil.
-Takdir ediyorum. Hoşçakalın. -Güle güle.
Bekle bir dakika! Görüşürüz, Pop. Çok sağol.
-Pekala, Johnny-O, ödeme vakti. -Ne için?
-Seni getirdiğim için. Haydi anlat. -Anlatacak bir şey yok.
-Ya anlatır ya da korseye dönersin. -Haydi gel. Seni eve bırakayım.
İşte geldik.
-Bana hiç bir şey anlatmadın. -Yeterince şey söyledim.
-Adam kim ve karısı kim? -Çık. Yapacak işlerim var.
Biliyorum. Seni arayan. Okul arkadaşın, Elster.
Midge, çık, lütfen.
Ana fikir, güzel çılgın Carlotta'nın ölümden geri geldiği...
...ve Elster'in karısını ele geçirdiği.
Johnny, cidde, haydi ama.
Sana düşündüğümü değil, onun ne düşündüğünü söylüyorum.
-Sen ne düşünüyorsun? -Şey, ben....
-Güzel mi? -Carlotta?
Carlotta değil. Elster'in karısı.
Evet. Sanırım öyle denile--
Sanırım gidip o portreye bir bakacağım. Hoşçakal.
-Midge.... -Hoşçakal!
İyi iş çıkardın, Scottie. işinde başarılısın.
-Bu Carlotta Valdés. -Evet.
Bana söylemediğn şeyler var.
-Seni nereye götüreceğini bilemedim. -Ama bunu biliyordun.
Saçını nasıl yaptığını görüyor musun? Bir şey daha var.
Karım, Madeleine, daha önce Carlotta'ya ait olan bir kaç mücevhere sahip.
Ona miras kalmış.
Asla takmadı. Çok eski moda diye.
Şu ana kadar.
Şimdi yalnızken, onları çıkarıp seyrediyor...
...nazikçe davranıyor, merakla...
...takıp aynada kendisine bakmaya başlıyor...
...ve sonra o dünyaya gidiyor yine, başka birisi oluyor.
Carlotta Valdés, karının büyük annesi miydi ?
Büyük büyük annesi.
Ondan alınan çocuk...
...Carlotta'yı çılgınlığa ve ölüme sürükleyen kaybedilmiş çocuk Madeleine'in büyük annesi.
Ve McKittrick Oteli eski Valdés evi.
Sanırım bu açıklıyor.
Öyle bir geçmişle herkes saplantılı hale gelebilirdi.
O Carlotta Valdés hakkında hiç bir şey duymadı.
Yani Dolores Misyonundaki bir mezar hakkında bir şey bilmiyor mu?
Ya da Eddy Sokağındaki ev hakkında?
Ya da portre hakkında hani Lejyon Sarayın....
-Hiç bir şey. -Bu yerlere gittiği zaman--
Artık benim karım değil.
Haberi olmadığını nereden bileceksin ki?
Ölmeden önce çoğunu bana annesi kendi anlattı.
Kalanını kendim araştırıp buldum.
-Neden annesi çocuğuna anlatmamış ki? -Doğal korku.
Büyük annesi delirmişti, intihar etmişti.
Aynı kanı Madeleine de taşıyor.
Sanırım buna ihtiyacım var.
Madeleine.
Madeleine!
Evet?
Yok bir şey, tamam.
Evet, seni ararım.
Evet.
iyi misin?
Sanırım bunu istersin.
Bence buraya ateşe doğru gel burası daha sıcak.
Burada ne işim var?
Ne oldu?
Şey San Francisco koyuna düştün
ben de saçını olabildiğince kurutmaya çalıştım.
Eşyaların mutfakta. Bir kaç dakikaya kadar kururlar.
Haydi buraya ateşe gel.
Sana yastık vereyim.
İşte.
Biraz kahve ister misin?
Al, bence içmen gerek. Veya bir içki mi istersin?
Ben koya düştüm ve sen de beni kurtardın?
Bu doğru.
-Teşekkürler. -Hatırlamıyor musun?
Hayır, ben....
Nerede olduğunu hatırlıyor musun?
Evet. Tabi ki hatırlıyorum.
Ama sanırım başım döndü ve kendimi kaybettim.
Neredeydin?
Old Fort noktasında. Presidio'da.
Tabi ki hatırlıyorum. Oraya sık giderim.
Neden? Oraya niye gidersin?
Çünkü seviyorum. Orası çok güzel.
Özellikle gün batımında.
Ateş için teşekkürler.
Oradan önce neredeydin?
-Ne zaman? -Bu öğleden sonra yani.
Geziyordum.
Biliyorum, ama nerede? Hemen öncesinde neredeydin?
Çarşıda, alış verişte.
Al, biraz kahve iç.
Sanırım halen sıcak.
Soruların çok doğrudan.
Üzgünüm, kaba olmak istemedim.
Değilsin, daha çok doğrudansın.
Peki orada ne yapıyordun Old Fort noktasında?
Sadece geziyordum.
-Bunu da mı seversin? -Evet.
Peki hemen öncesinde neredeydin?
Sanat galerisindeki Onur Lejyonu'nun Sarayına gitmiştim.
Evet, çok güzel bir yer değil mi?
İçeriye hiç girmedim, ama arabayla geçerken çok güzel görünüyor.
Gezintiye çıkmış olman, bir şans benim için.
Teşekkürler.
Sana çok zahmet verdim.
Hayor, yapmadın.
Eğer sen....
saçımda tokalar vardı.
Tokalar, evet. İşte burada. Getireyim.
Ve el çantam, lütfen.
-İşte. -Teşekkürler.
beni buraya getirmemeliydin.
Nerede yaşadığını bilmiyordum.
Arabama bakabilirdin. Ama arabamı bilmiyordun, değil mi?
Hangisi olduğunu biliyorum. Şu an tam kapının önünde.
Ama eve o halde götürülmek istemeyeceğini düşündüm.
Hayır, haklısın.
Eve götürmediğin için sevindim. Seni tanıyamazdım.
Teşekkürler. Ama ben seni, sen de beni tanımıyorsun.
-Adım Madeleine Elster. -Adım John Ferguson.
İyi, güçlü bir isim. Dostların John mu Jack mi der?
John, genelde.
Eski dostlar John der. Tanıdıklar Scottie der.
Ben bay Ferguson diyeceğim.
Aman tanrım, bundan hoşlanmadım.
Bugün olanlardan sonra sanırım bana Scottie diyebilirsin.
Hatta belki John.
Tercihim John.
Tamam, işte oldu. Peki ne yaparsın, John?
Gezerim.
Bu iyi bir uğraş. Ve burada yalnız mı yaşıyorsun?
-Kimse yalnız yaşamamalı. -Bazıları tercih eder.
Hayır, bu yanlış.
Ben evliyim, biliyorsun.
Merak ediyorum? Bu daha önce hiç oldu mu?
Ne?
San Francisco koyuna düşmek mi?
Hayır, daha önce hiç olmadı.
Çocukken göle düştüm ve kayıktan.
Hatta bir defasında taştan taşa atlarken nehire bile düştüm.
Ama hiç San Francisco koyuna düşmedim.
Peki ya sen?
Hayır, benim için de ilkti.
Sana biraz daha kahve getireyim.
-Alo? -Ne oldu? Eve dönmedi henüz.
O iyi. Halen burada. Az sonra eve getiririm.
-Ne oldu? -Koya düştü
-Alo? Alo? -Kendini yaraladı mı?
Hayır, iyi olacaktır. Endişelenecek bir şey yok.
Ama bilmiyor. Anlıyor musun?
Ne olduğunu bilmiyor.
Scottie, Madeleine 26 yaşında.
Carlotta Valdés 26 yaşındayken intihar etti.
Bir dakika, Gavin.
Pekala, Johnny-O. Hayalet miydi?
Eğlenceli miydi?
O mektup bana mı?
-Evet. Alo. -Alo.
Dün senin için korktum. Öyle kaçıp gitmemeliydin.
Şey, birden kendimi aptal hissettim.
Seni eve bırakmak istemiştim. İyi misin?
Evet, İyiyim. Etkisi kalmadı.
Şimdi hatırlıyorum da, su soğuktu değil mi?
-Hem de nasıl. -Yaptığım ne korkunç.
Çok naziktin.
Küçük resmi bir teşekkür notu ve büyük bir özür dileme.
-Özür dileyecek bir şey yok. -Evet, var.
Bütün olanlar senin için utandırıcı olmalı.
Hiç değil. Seninle...
...konuşmayı sevdim.
Seninle konuşmayı sevdim.
Mektuplarımı alayım.
-Bir kahve içmek ister misin? -Hayır, Teşekkürler.
Postalayamadım. Adresini bilmiyordum, ama bir işaretçim vardı.
Coit kulesini hatırladım. O da beni doğrudan sana getirdi.
Bu Coit kulesine ilk defa müteşekkir kalışım.
-Umarım bizde öyle. -Ne?
-Bir ara yine görüşürüz. -Görüştük.
Hoşçakal.
Nereye gidiyorsun?
Bilmiyorum.
-Alış veriş? -Hayır.
Özel bir yer?
Sadece gezmeyi düşündüm.
Tam da yapmayı düşündüğüm şey.
Doğru. Unutmuşum. İşin buydu değil mi?
Sence de ikimizin ayrı ayrı gezmesi....
israf değil mi?
Ama gezgin yalnız olur.
İki kişi beraber hep belirli bir yere gider.
Bu doğru olmak zorunda değil.
-Kapını açık unuttun. -Hemen dönerim.
Kaç yaşında?
2,000 belki biraz daha fazla.
-En yaşlı canlılar. -Evet.
-Buraya daha önce gelmedin mi? -Hayır.
Ne düşünüyorsun?
Ağaçlar yaşamaya devam ederken doğan ve...
...ölen bütün insanları.
Gerçek adları Sequoia sempervirens. "Daima yeşil, daima canlı."
-Onları sevmedim. -Neden?
Öleceğimi hatırlatıyor.
Burada yaşlı bir ağacın kesildikten sonraki kesiti var.
Şurada bir yerlerde ben doğdum...
...ve şurada bir yerde öldüm.
Senin için sadece bir an dı.
Fark bile etmedin.
Madeleine.
Madeleine, neredesin şu an?
-Burada seninle. -Nerede?
-Ulu ağaçlar.... -Buraya dahaönce geldin mi?
-Evet. -Ne zaman?
Ne zaman doğdun?
-Uzun zaman önce. -Nerede?
Ne zaman? Anlat bana.
-Madeleine, anlat bana. -Hayır!
-Nereye gidiyorsun? Seni götüren ne? -Sana söyleyemem.
Koya atladığın zaman, nerede olduğunu bilmiyordun.
-Atlamadım. Düştüğümü söylemiştin. -Neden atladın?
-Sana söyleyemem. -Sana atlamanı ne söyledi?
-Lütfen. -Ne?
Lütfen, artık sorma.
Götür beni buradan.
Eve götüreyim mi?
Işığa bir yere.
Bir daha sormayacağına söz ver. Lütfen söz ver.
Neden kaçtın?
Senden sorumluyum artık.
Çinliler der ki; birisinin hayatını kurtardığında...
...sonsuza kadar ondan sorumlusundur, böylece ben bağlıyım.
Bilmem gerekiyor.
O kadar az şey biliyorum ki.
Sanki uzun bir koridorda yürüyordum...
...bir zamanlar aynalı olan, ve halen ayna parçalarının takılı olduğu...
...ve koridorun sonuna ulaştığımda...
...karanlıktan başka bir şey yok.
Ve biliyorum ki eğer karanlığa yürürsem...
...öleceğim.
Sona asla ulaşamıyorum. Hep önceden geri döndüm.
-Bir defa hariç. -Dün?
Ve kendini benimle bulana kadar neler olduğunu bilmiyordun.
Nerede olduğunu bilmiyordun.
Ama küçük sahneleri, ayna parçalarını onları hatırlıyorsun.
-Şöyle böyle. -Ne hatırlıyorsun?
Bir oda var...
...orada tek başıma oturuyorum.
-Her zaman yalnız. -Başka?
-Bir mezar. -Nerede?
Bilmiyorum. Açık bir mezar ve...
...ben mezar taşında duruyor aşağıya bakıyorum.
-Benim mezarım. -Nereden biliyorsun?
-Biliyorum. -Ama mezar taşında isim var mı?
Hayır.
Hayır, yeni temiz ve bekliyor.
Başka?
Bu kısım bir rüya sanırım.
Bir kule ve çan var, aşağıda da bir bahçe.
Sanki İspanya'da...
...İspanya'da bir köy.
Şıp diyor ve kayboluyor.
Pekala, bir portre?
-Bir portre gördün mü? -Hayır.
Eğer anahtarı bulabilseydim, başlagıcını...
...ve her şeyi toparlayabilsem, ben....
Ve herşeyi açıklamak?
Açıklamanın bir yolu var.
Deli olmam bunu açıklardı değil mi?
Madeleine!
Scottie!
Deli değilim! Deli değilim! Ölmek istemiyorum.
İçimde birisi var, ve ölmem gerektiğini söylüyor.
Scottie, beni bırakma.
Buradayım. Ve seni tutuyorum.
Öyle korkuyorum ki.
Beni bırakma.
-Benimle kal. -Her zaman.
-Selam, Johnny. -Selam.
-Mesajımı aldın ı? -Aldım gerçekten de.
Sana bir içki vereyim.
Tamam.
Ne zamandan beri etrafta dolaşıp erkeklerin kapı altlarından not atıyorsun?
Onlara telefonla ulaşmayı başaramadığımdan beri.
Yapacak hiç işi olmayan bir adam için, oldukça meşgul bir arıcıksın.
Bugünlerde nereye gidiyorsun?
Sadece dolaşıyorum.
-Nerede? -Etrafta.
Neden beni umutsuzca görmek istedin?
Notumda bütün söylediğim: "Neredesin?"
Bana pek umutsuz gelmedi.
Hafif bir gerilim hissettim.
Düşündüm de eğer sana bir içki verip karnını doyurursam ...
...sende müteşekkir kalıp beni sinemaya götürürsün.
Oldukça adil. Yemekte neden bahsedeceğiz?
Şundan bundan.
Neler yaptığım?
Eğer istersen.
İstemediğin hiç bir şeyden konuşmayız.
Doğal olarak.
Neler yapıyordun?
Geziyordum.
Neler yapıyordun? Teşekkürler, hayatım.
Harika zaman geçiriyorum.
-İlk aşkıma geri döndüm, resime. -Senin için iyi.
İç çamaşırı departmanında zamanını harcadığını hep söylerdim.
İş işte. Ama bu beni cidden heyecanlandırıyor.
Ne peki? Durgun bir hayat mı?
Hayır, tam değil.
Görmek ister misin?
Sanırım sana vermeliyim.
Komik değil, Midge.
Sandım ki....
Şu sinema işini başka akşam yapalım.
Marjorie Wood, seni ahmak!
Geri zekalı!
Aptal! Aptal!
Madeleine! Sorun ne?
Aramam gerekirdi, ama seni görüp seninle olmak istedim.
-Neden? Ne oldu? -Rüyayı gördüm.
-Rüya geri döndü. -Her şey yoluna girecek.
Her şey düzelecek. Sana biraz brendi getireyim.
İçip bitir bunu.
İlaç gibi.
İşte şimdi.
Bir rüyaydı. Sen uyanıksın. Şu an iyisin.
Şimdi söyle bana?
Yine kuleydi, ve çan ve eski İspanyol köyü.
-Evet? -Berraktı, ilk defa bu kadar berrak.
Anlat.
Bir köy meydanıydı ve ağaçlı bir çimenlik...
...ve eski bir kireç badanalı manastırlı bir İspanyol kilisesi.
Çimenliğin ötesinde, büyük gri bir ahşap ev vardı...
...sundurması ve küçük bir bahçeye bakan balkonu vardı...
...hemen yanında da içinde eski el arabaları sıralanmış bir ahır.
Devam et.
Çimenliğin sonunda, köşesinde sevimli bir biber ağacıyla...
...kireç badanalı taştan bir ev vardı.
Ve eski Kaliforniya günlerinden kalma ahşap bir otel vardı?
Ve bir salon? Karanlık, alçak tavanlı, asma yağ lambalı?
-Evet. -Hepsi orada.
Bu bir rüya değil.
Daha önce oraya gittin. Orayı gördün.
Hayır, asla.
San Francisco'nun yüz mil güneyinde, eski bir İspanyol misyonu var...
...San Juan Bautista adı ve bir müze olarak korundu...
...100 yıl öncesinin aynısı olarak.
İyi düşün, hayatım. İyi düşün.
-Daha önce oradaydın. Gördün. -Oraya asla gitmedim.
-Sorun ne? Oraya hiç gitmedim. -İyi düşün.
Rüyana devam et. Seni korkutan neydi?
Çimenlikte tek başımaydım bir şey arıyordum...
...sonra kiliseye doğru yürüdüm...
...sonra karanlık geldi karanlıkta yapayalnızdım...
...karanlığa doğru çekiliyordum, ve uyanmak için savaştım.
Şimdi tamamen düzeleceksin.
Artık bana üzerinde çalışabileceğim bir şey verdin.
Bu öğeleden sonra seni misyona götüreceğim.
Orayı gördüğünde, daha önce ne zaman gördüğünü hatırlayacaksın.
Rüyanı sona erdireceğim. Onu yok edeceğim, sana söz veriyorum.
Tamam mı?
-Haydi gel. Seni eve bırakayım. -Hayır. Ben iyiyim.
Buraya öğle üzeri geri gelirsin.
Madeleine, şu an neredesin?
-Burada seninleyim. -Ve hepsi gerçek!
Tıpkı 100 yıl önceki hali...
...ya da bir yıl ya da altı ay öncesi burayı görmek için her ne zaman geldiysen.
Şimdi, Madeleine, buraya geldiğin zamanı düşün.
O zaman bu kadar araba yoktu.
Ahırlarda atlar vardı...
...bir doru, iki siyah ve bir gri.
En sevdiğimiz yerdi...
...ama burada oynamamız yasaktı.
Ve rahibe Teresa bizi azarlardı.
Şuraya bak. İşte senin gri atın.
İtilmeden ahıra girmek ve çıkmak zor oluyordu.
Gördün mü? Her şey için bir cevap var.
Madeleine, dene.
Benim için dene.
-Seni seviyorum, Madeleine. -Ben de seni seviyorum.
-Çok geç. Çok geç. -Hayır. Biz beraberiz.
Hayır, çok geç. Yapmam gereken bir şey var.
Hayır. Yapman gereken bir şey yok.
Yapman gereken hiç bir şey yok.
Kimse ruhunu ele geçirmedi. Benimle güvendesin.
Hayır. Çok geç.
Bu adil değil. Çok geç. Böyle olması gerekiyor.
Olmak zorundaydı. Biz aşıktık. Önemli olan bu.
-Lütfen bırak gideyim! -Beni dinle.
-Seni sevdiğime inanıyor musun? -Evet.
Ve beni kaybedersen, bileceksin ki...
...seni sevdim ve seni sevmeye devam etmek istedim.
Seni kaybetmeyeceğim.
-Bırak kiliseye gideyim, yalnız. -Ama neden?
Madeleine!
Bay Elster, karısının akli sağlığının tam olmadığından şüphelendiğinden...
...bir önlem olarak onu bay Ferguson tarafından takip ettirmiş...
...başına bir iş gelmesin diye.
Ve siz bay Elster'in karısını bir enstitüye...
...akli sağlığının kalifiye uzmanlar...
...tarafından tedavi edileceği bir yere yatırmayı düşündüğünü duydunuz.
Bay Ferguson, eski bir dedektif olarak gözetleyici...
...ve koruyucu olarak uygun bir seçim gibi göründü.
Öğrendiğiniz gibi, bu üzücü bir seçimmiş.
Yine de, sanırım siz de kocaya bir suçlama yapılamayacağıyla hem fikirsiniz.
Karısını tıbbi bakıma vermekte gecikmesi sadece...
bay Ferguson tarafından davranışları ile ilgili bilgi gelmesini...
beklediği içindir.
Karısını korumak için her türlü önlemi almıştır.
Bay Ferguson'un zayıflığının, yükseklik kokusunun,...
kendisine en çok ihtiyaç duyulduğunda...
onu yarı yolda bırakacağını bilemezdi.
Ve bay Ferguson'a gelince...
önceki amirini dinlediniz...
dedektif yüzbaşı Hansen, kuzeydeki büyük şehirden...
karakteri ve yeteneklerine tanıklık etti.
Yüzbaşı Hansen çok coşkuluydu.
Benzer koşullar altında bay Ferguson'un, iş arkadaşı bir polisin...
düşerek ölmesine izin verdiği gerçeğini yüzbaşı Hansen...
"üzücü bir kaza" olarak nitelendirdi.
Tabi ki, bay Ferguson daha önce bir sanrı...
esnasında kendisini koya atan...
kadının hayatını kuratrdığı için, kutlanmalı.
Ne yazık ki intihara eğilimini, bildiği halde ikinci seferde...
daha fazla çaba sarf etmemiştir.
Ama bizler burada bay Ferguson'un inisiyatif eksikliğini yargılamıyoruz.
O hiç bir şey yapmadı...
ve yasa yapılmayanlar hakkında fazla bir şey söylemiyor.
Ne de bedenin düşüşünü gördükten sonra sergilediği davranışı...
sizin kararınızı etkilememeli.
Olay yerinde kalmamış, oradan ayrılmıştır.
Şuurunu kaybettiğini ve saatler sonra San Francisco'da evinde...
kendine gelene kadar olanları hatırlamadığını iddia ediyor.
Bunu kabul eder ya da etmezsiniz.
Ama belki de bir kez daha, birisinin ölmesine izin vermesini,...
kendi zayıflığının trajik sonuçları ile yüzleşmeyi kaldıramamış...
...ve kaçıp gitmiştir.
Bunun da kararınızla bir ilgisi yoktur.
Bu onun ve vicdanının arasında bir olaydır.
Ölümü öncesinde Madeleine Elster'in akli durumu,...
ölümünün şekli ve gerçek ölüm sebebini ortaya koyan ölüm sonrası inceleme...
ışığında, sanıyorum...
karar vermekte pek fazla zorlanmayacaksınız.
Baylar, dilerseniz çekilebilirsiniz.
Gerekli değil, bay Jones.
-Bir karara vardık. -Teşekkürler.
"Jüri Madeleine Elster'in akli dengesi yerinde değilken intihar...
ettiğine karar vermiştir."
Kararınız böylece kaydedilecektir. Kapanmıştır.
-Scottie, gidelim. -Onunla bir dakika konuşabilir miyim?
Devam edin.
Üzgünüm, Scottie. Bu biraz sertti.
Seninle öyle konuşmaya hakkı yoktu.
Benim sorumluluğumdu. Seni bu işe karıştırmamalıydım.
Hayır, bana söyleyecek bir şeyin yok.
Gidiyorum, Scottie, temelli.
Burada kalamam.
Onun işlerini halledeceğim, ve benimkileri...
gidebildiğim kadar uzağa gideceğim.
Belki Avrupa.
Ve tahminen asla dönmeyeceğim.
Hoşçakal, Scottie.
Gitmeden önce senin için yapabileceim bir şey varsa....
Onlar anlayamazlar.
Sen ve ben Madeleine'i kimin öldürdüğünü biliyoruz.
Haydi, Scottie. Çıkalım buradan.
Bu Mozart, Wolfgang Amadeus.
Müzik terapisindeki kadınla uzun uzun konuştuk...
...ve o diyor ki Mozartsenin adamınmış...
örümcek ağlarını süpürecek süpürgenmiş.
Kadının söylediği bu.
Her şeyi banta almaları ne kadar da güzel, John.
Alkolikler için müzikleri var, melankolikler için müzikler var...
...ve hastalık hastaları için.
Birisi dosyaları karıştırsa neler olur merak ediyorum.
Sana başka şeyler de getirdim, ne istersen görebilirsin.
Otomatik kapanıyor.
Johnny, lütfen dene.
Dene, Johnny.
Sen kaybolmadın. Anne burada.
Zamanı geldi mi?
Yine geleceğim, John.
Bunu kapatmamı mı istiyorsun?
Burada olduğumu bile bilmiyorsun değil mi?
Ama buradayım.
Hemşire, bir dakikalığına doktoru görebilir miyim?
Doktor, bayan Wood.
İçeri gelin, lütfen?
Evet, bayan Wood?
Doktor, onu bundan çekip almanız ne kadar sürecek?
Söylemesi zor. En az altı ay. Belki bir yıl.
Bu gerçekten ona bağlı olabilir.
-Konuşmayacak. -Hayır.
Suçluluk kompleksiyle karışık...
akut melankoliden muzdarip.
O kadına olanlardan kendisini sorumlu tutuyor.
Daha öncesi hakkında az şey biliyoruz.
Size bir tek şey söyleyebilirim: Ona aşıkmış.
Bu sorunu daha da karmaşıklaştırıyor, değil mi?
Siz ebir komplikasyon daha: Halen öyle.
Ve biliyor musunuz?
Mozart'ın yardımı olacağını hiç sanmıyorum.
-Bu arabayı nereden aldınız? -Anlayamadım?
Bu binada yaşayan bir adamdan almıştım.
Bay Gavin Elster. O taşınırken satın almıştım.
Onu ve karısını tanıyordunuz!
Zavallı şey. Onu tanımazdım.
-Onun gerçekten-- -Affedersiniz.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Bana bir skoç ve soda.
-Sorun ne? -Size bir kaç soru sorabilir miyim?
-Neden? Kimsiniz? -Adım John Ferguson.
Bu bir çeşit şans sorusu mu?
-Sormak istediğim bir şeyler vardı. -Bu otelde mi yaşıyorsunuz?
Hayır. Sizi içeri girdiğinizde gördüm, ve ben--
Evet, öyle düşünmüştüm. Rastgele randevu.
Beni otele hatta odama kadar izlemek için sağlam sinirleriniz olmalı.
-Şimdi gidin. -Lütfen. Sadece konuşmak istiyorum.
Şimdi bağıracağım.
Size zarar vermem. Gerçekten. Söz veriyorum.
Lütfen. Sadece konuşmama izin verin.
-Ne hakkında? -Siz.
-Neden? -Çünkü bana birisini hatırlatıyorsunuz.
bunu daha önce duymuştum.
Size birini hatırlatıyorum delicesine aşık olduğunuz biri...
ama sizi bir başkası için terk edip giden...
ve sizin de meşale ile aradığınız.
Sonra beni gördünüz ve bir şey oldu.
Pek yanılmadınız.
-İşe yaramayacak, bu yüzden gidin. -Lütfen, bırakın içeri geleyim.
Kapıyı açık bırakabilirsiniz. Sadece konuşmak istiyorum. Lütfen.
Pekala, uyarayım, çok fena bağırırım.
Gerek olmayacak.
Pek Karındeşen Jack'e benzemiyorsunuz. Ne bilmek istiyorsunuz?
-Adınızın ne olduğunu. -Judy Barton.
-Kim olduğunuzu. -Sadece bir kız. Magnin's de çalışıyorum.
-Burada neden yaşıyorsunuz? -Yaşamak için bir yer sadece.
-Ama uzun süredir burada oturmuyorsunuz? -Evet, yaklaşık üç yıldır.
-Daha önce neredeydiniz? -Salina, Kansas!
Listen, nedir bu? Ne istiyorsunuz?
-Sadece kim olduğunuzu öğrenmek. -Pekala, söyledim ya.
Adım Judy Barton. Salina, Kansas'tan geliyorum.
Magnin's de çalışıyor ve burada yaşıyorum.
Tanrım ispat mı etmem gerekiyor?
Pekala, bayım, Kansas ehliyetim.
Judy Barton, numara Z296794.
425 Maple caddesi, Salina, Kansas."
Bundaki adresi gördünüz mü? İşte tam da burası.
Bir Kaliforniya ehliyeti 25 Mayıs 1954 tarihli.
Parmak izime de bakmak ister misiniz? Tatmin oldunuz mu?
Olsanız da olmasanız da, artık gidin.
Size oldukça ağır gelmiş, öylem mi?
Ona çok mu benziyorum?
o öldü değil mi?
üzüldüm, ve size bağırdığım için de üzgünüm.
Evet, bu annem ve ben.
Ve bu da babam.
O öldü. Annem yendien evlendi, ama ben adamı sevmedim...
böylece güneşli Kaliforniya nasılmış diye görmeye karar verdim.
Üç yıldır buradayım.
Gerçekten.
-Benimle akşam yemeği yer misiniz? -Neden?
-Tüm bunlardan sonra size borçluyum. -Bana bir borcunuz yok.
-O halde ? Benim için? -Yemek, ya başka?
-Sadece yemek. -Onu hatırlattığım için mi?
Çünkü sizinle yemek isterim.
Daha önce de körlemesine davete gittim.
Aslında, dürüst olmak gerekirse, önceden de rastgele randevum oldu.
Tamam.
Arabamı getireyim. Yarım saate dönerim.
-Üstümü değişip hazırlanmam için zaman verin. -Bir saat?
Tamam.
Sevgili Scottie:
Ve beni böylece buldun.
Bu korktuğum ve gelmesini umduğum bir andı...
seni yeniden görürsem ne diyeceğimi merak ederdim.
Seni bir kez daha görmek istedim, sadece bir kez.
Şimdi gideceğim, sende arayışına bir son verebilirsin.
Aklının huzur dolmasını istedim. Kendini suçlayacak bir şey yok.
Sen kurbandın.
Gavin Elster'in karısını öldürme planında ben araç sen de kurbandın.
Ona benzediğim için beni seçti. Beni onun gibi giydirdi.
Oldukça emindi çünkü karısı taşrada yaşayıp nadiren şehre inerdi.
Seni bir intihara tanık olasın diye seçti.
Carlotta hikayesi kısmen gerçek, kımen uydurmaydı...
senin Madeleine'in intihar eğilimi olduğuna tanıklık etmen içindi.
Rahatsızlığını biliyordu. Senin o kulenin merdivenlerine çıkamayacağını biliyordu.
Çok iyi planladı. Hiç hata yapmadı.
Planda yeri olmayan.
Seni halen seviyorum, beni sevmeni öyle istiyorum ki.
Cesaretim olsa kalır yalan söylerdim...
beni yeniden seveceğini umarak...
ben olarak, kendim için...
ve böylece diğerini ve geçmişi unutmanı. Ama...
denemeye bile cesaretim var mı bilmiyorum.
İşte. Yapacağım.
-İşte buradasın. -Teşekkürler. İyi geceler.
Seni yarın görebilir miyim?
-Yarın gece? Şey-- -Hayır, yarın sabahı kast ettim.
Ama işe gitmeliyim. Bir işim var.
-İşine gitme. -Ne ile yaşayayım? Texas'taki petrol kuyularımla mı?
Bırak seninle ilgileneyim, Judy.
Çok teşekkür ederim ama hayır, sağol.
-Hayır, Judy anlamıyorsun. -Anlıyorum, pekala.
17 yaşımdan beri anlıyorum.
-Bir sonraki adım ne? -Hayır.
Hayır? Sonra?
Biz sadece...
bolca birbirimizi görürdük....
Neden?
Çünkü sana onu mu hatırlatıyorum?
Pek iltifat gibi değil.
Başka bir şey yok mu?
Hayır.
Bu da pek iltifat değil.
Sadece yapabildiğim kadar seninle olmak istiyorum.
Şey...
sanırım sabah dükkanı arayabilirim...
ve bir mazeret bulabilirim.
İşte buradasın.
Şunu sevdim.
-Sevdin mi? -Evet.
-Bu çok hoş. -Harika.
Geldik.
Al bunu, sonra sana o elbiseleri alırız.
-Gerçekten mi? -Tam karşıda Ransohoffs var.
-En iyisi ya da hiç. Ne kadar? -50 cent yapıyor.
-Teşekkürler. -Gerek yok.
Ama istiyorum.
-Hayır bu değil. Öyle bir şey değil. -Ama gri dediniz efendim.
Sade sıradan bir gri elbise istiyroum.
-Ama bunu sevdim, Scottie. -Hayır, bu doğru değil.
Beyefendi ne istediğini biliyor gibi.
Pekala. Bulacağız.
-Ne yapıyorsun? -Sana elbise almayı deniyorum.
Ama ikinci giydiğini beğendim.
-Ve bunu, harika. -Hiç biri doğru değil.
Sanırım kast ettiğin takımı biliyorum. Bir süre önce elimizde vardı.
Bakalım. Belki o model halen vardır.
Teşekkürler.
Onun giydiği elbiseyi arıyorsun benim için.
-Onun gibi görünmemi istiyorsun. -Sadece güzel görünmeni istedim.
-Sana hangi elbisenin yakışacağını biliyorum. -Hayır, yapmayacağım!
Judy.
Senin için fark etmiyorum. Sadece görmek istiyorum--
Kıyfet istemiyorum. Buradan çıkmak istiyorum.
-Bunu benim için yap. -İşte geldim.
-Evet, işte bu. -Öyle düşünmüştüm.
-Sevmedim. -Alıyoruz.
Bu şey uyacak mı?
Çok ufak düzltmeler gerekebilir, ama bayanın bedeni.
Bir dakikada denemeniz için hazırlarız.
-Düzeltmeler ne kadar sürer? -Şey....
-Bu gece alabilir miyiz? -Eğer kesinlikle gerekliyse.
Evet, gerekli. Şimdi bir de yemek elbisesi bakmak isteriz...
...kısa, siyah, uzun kollu ve bir nevi dikdörtgen boyunlu.
-Scottie! -Efendim!
Kesinlikle ne istediğinizi biliyorsunuz efendim. Neyimiz var bir bakayım.
-İşte bu. Kahve rengi olarak var mı? -Evet, var.
Güzel.
İşte, Judy. Bunu bir dikişte iç, tıpkı ilaç gibi.
Bunu neden yapıyorsun? Neye yarayacak?
Bilmiyorum.
Hiç bir şeye sanırım. Bilmiyorum.
Beni yalnız bırakmanı isterdim. Gitmek istiyorum.
Gidebilirsin, biliyorsun.
Hayır. Beni bırakmazdın.
Ve gitmek de istemiyorum.
Judy, sana şunu söyleyeyim.
Şu son bir kaç gün bir yıldır yaşadığım en mutlu günler.
Biliyorum çünkü....
çünkü onu hatırlatıyorum.
Ve o kadar çok da değil.
Hayır.
Hayır, Judy. Sende varsın.
Sende öyle bir şey var ki....
-Bana dokunmak bile istemedin. -Evet, istiyorum.
Benden hoşlanamaz mısın, sadece benden, olduğum gibi?
İlk başladığımızda, öyle güzeldi ki. Eğleniyorduk.
Sonra sen elbiselere başladın.
Eğeryapmamı istiyorsan o belalı elbiseleri giyeceğim...
...eğer benden hoşlanacaksan.
Saç rengin.
Judy, lütfen. Senin için önemli olamaz.
Beni değiştirmene izin verirsem, olacak mı?
Bana söylediklerini yaparsam...
...beni sevecek misin?
Evet.
-Evet. -Pekala.
Pekala o zaman, yapacağım. Kendim ile daha fazla ilgilenmiyorum.
Haydi. Ataşin yanında oturacağız.
Korkarım bir kaç saat sürecek.
Genç bayan eve gitmek isteyeceğinizi düşündü. Hazır olduğunda size katılacakmış.
Hayır. Söyleyin onun oteline gidip orada bekleyeceğim.
-Saç rengi hakkında emin misiniz? -Evet, kolay bir renk.
-Geri kalan her-- -Evet, ne istediğinizi biliyoruz.
Teşekkürler.
Eee?
Yüzünden geriye doğru gidip ensende birleşmeliydi. Ona bunu anlattım.
Sana bunu anlattım.
Denedik. Bana olmadı gibi geldi.
Lütfen, Judy.
-Yemeğe nereye gidiyoruz? -Nereye istersen.
-Ernie's? -Ernie's e karşı zaafın var değil mi?
Ne de olsa bizim yerimiz.
Merhaba aşkım. Beni beğendin mi?
-Yapabileceğinin en iyisi bu mu? -Gel buraya.
Hayır. Beni buruşturacaksın.
Aklımdaki buydu. Gel buraya.
Çok geç. Yüzümü taktım.
Birdenbire acıktım.
-Başka bir yere mi, gitmek istersin? -Hayır. Ernie's iyidir.
O büyük harika bonfilelerden alacağım.
Bakalım. Başlamak için....
Bana yardım et olur mu?
Aldım.
-Bunu nasıl çalıştırıyorsun? -Görmüyor musun?
-Teşekkürler, işte oldu. -Teşekkürler. Neredeyse hazırım.
Tek gereken rujumu bulmak.
Nereye koydum? Bir dakika önce buradaydı.
Acaba burada mı. İşte burada.
Tamam, ben hazırım.
Ama önce biraz buruştur beni?
Scottie, artık benimsin, değil mi?
yemek için şehir dışında bir yere gitmeye ne dersin?
-Belki de yarım adanın ucuna gideriz. -Pekala. İstiyorsan.
Çok uzaklara gidiyoruz.
Canım araba sürmek istedi. Çok mu acıktın?
Hayır, iyiyim.
Nereye gidiyorsun?
Spn bir şey kaldı yapmam gereken...
...sonra geçmişten tamamen kurtulacağım.
Scottie, neden buradayız?
Sana söyledim.
Bir kez daha geçmişe gitmeliyim.
Bir kez daha, son bir kez.
Neden? Neden burada?
Madeleine burada öldü, Judy.
-Gitmek istemiyorum. Bekleme-- -Hayır, sana ihtiyacım var.
Neden?
Bir süre Madeleine olman gerekiyor.
Ve bittiğinde ikimizde özgür olacağız.
-Korkuyorum. -Artık sana Madeleine'den bahsetmeliyim.
Tam burada.
Burada duruyorduk, ve onu son kez öptüm.
Dediki, "beni kaybedersen, seni sevdiğimi bileceksin...
"...ve sevmeye devam etmek istediğimi."
Ben de dedim ki, "Seni kaybetmeyeceğim." Ama ettim.
Sonra o döndü...
ve kiliseye koştu.
Peşinden gittiğimde, çok geçti.
Oraya girmek istemiyorum!
Çok geçti.
Onu bulamadım, sonra basamaklarda adımlarını duydum.
Kuleden yukarıya koşuyordu.
Tam burada.
Bak? Basamaklardan yukarıya koşuyordu...
ve kulenin tepesindeki kapaktan.
Onu takip etmeye çalıştım, ama tepeye ulaşamadım.
Denedim ama tepeye ulaşamadım.
Herkesin ikinci bir şansı olmaz.
Kovalanmaktan kurtulmak istiyorum.
Benim ikinci şansımsın, Judy. Benim ikinci şansımsın.
Götür beni buradan!
Şimdi Madeleine gibi görünüyorsun. Basamaklardan çık
-Hayır -Basamakları çık.
Basamakları çık, Judy...
...ben de peşinden geleceğim.
Bu gelebildiğim son noktaydı, ama sen devam ettin.
Hatırladın mı?
Kolye, Madeleine. Hata buydu.
Kolyeyi hatırladım.
-Bırak gideyim! -Hayır. Kuleye çıkacağız, Madeleine.
Yapamazsın! Korkuyorsun!
Göreceğiz. Göreceğiz. Bu benim ikinci şansım.
Lütfen!
O gün peşinden gelemeyeceğimi biliyordun.
-Yukarıda kim vardı? Elster ve karısı? -Evet.
Ve ölen o oldu. Gerçek karısı, sen değil.
Sen sahte olandın, değil mi?
-Hayatta mıydı ölümü-- -Ölü! Boynu kırılmıştı.
Boynunu kırmış. Hiç riske girmedi değil mi?
Sen yukarıya çıktığında onu aşağıya attı, ama çığlığı atan sendin.
-Neden çığlık attın? -Durdurmak istedim. Yukaroya durdurmak için--
Durdurmak ? Neden çığlık attın, o ana kadar beni öyle güzel kandırmışken?
Karısını çok güzel oynadın, Judy. Seni uyarladı değil mi?
Seni uyarladı tıpkı benim yaptığım gibi sadece daha iyi.
Sadece kıyafet ve saçlar değil, bakışlar, tavırlar, konuşma...
...ve o harika trans anları.
Ve koya atladın değil mi?
İddiaya girerim harika yüzüyorsundur, değil mi?
-Değil mi? -Evet!
O halde ne yaptı? Seni çalıştırdı mı? Eğitti mi?
Tam olarak ne yapacağını mı söyledi, ne söyleyeceğini ?
Bir de çok zeki bir öğrenciydin, değil mi?
nedenbeni seçtiniz? Neden ben?
Kazan!
Kaza!
Ayarlamanız bendim değil mi?
Ben hazır sipariş bir tanıktım.
Becerdim.
-Becerdim. -Ne yapacaksın?
Yukarıya çıkacak ve olay mahalline bakacağız.
Haydi, Judy.
Burası olduğu yer.
Siz ikiniz burada saklanıp geçmesini beklediniz...
...sonra sinsice aşağıya inip şehre döndünüz, bu kadar mı?
Ya sonra? Onun kadını mı oldun?
Sana ne oldu?
Seni terk mi etti?
Karısının tüm parasıyla...
...tüm o özgürlük ve güçle, ve seni bıraktı. Ne utanç.
Ama güvende olduğunu biliyordu. Konuşamayacağını biliyordu.
-Sana bir şey verdi mi? -Biraz para.
Ve gerdanlık, Carlotta'nın gerdanlığı.
Hatanı yaptığın yer buydu, Judy.
Bir cinayetin hatırasını saklamamalısın.
Bu kadar duygusal olmamalıydın.
Seni öyle sevdim ki, Madeleine.
Beni bulduğunda güvendeydim.
Kanıtlayabileceğin hiç bir şey yoktu.
Ama seni yeniden gördüğümde, kaçamadım, seni öyle seviyordum ki.
Tehlikeye atılıp beni değiştirmene izin verdim...
...çünkü seni seviyor ve istiyordum.
Scottie, lütfen. Beni sevdin.
-beni güvene al. Lütfen! -Artık çok geç.
Çok geç. O geri gelmeyecek.
Lütfen.
Sesler duydum.
Tanrı merhamet etsin.